MUTLU SON

Masallarla büyümüştük hepimiz. Tozpembe masallarla. Yaşamın gerçekliklerinden uzak büyümüştük. Mutluyduk. Belki de bu mutluluğumuzu masallar sağlıyordu. Dışarıdaki kötülüklerden uzaktık. İyi bir dünyaydı bizimkisi. Hayal dünyasıydı. Kaf Dağı’nın ardındaki ülkeyi merak ederdim küçükken. Rapunzel’in saçlarının ne kadar uzun olduğunu merak ederdim sonra. Tek gözlü canavarı hayal ederdim usulca. Kötü huylu cadıya kin tutardım içten içe. Beyaz atlı prense teşekkür ederim güzel prensesi kurtardığı için. Kendimi Anka Kuşu’nun kanatlarının rüzgarında bulutlara ellerimle dokunurken ...

Devamını Oku