Kalbimin Vaveylası

Elimde çulsuz bir kalem, ilk seni yazıyorum Hep soğuktur ellerin, saçlarımı okşuyor Kepenk kapatmış bir dükkân, önünde uyuyorum Üstümü örtüyorsun, ayaklarım ısınıyor Karlı bir kış sabahında, elimde fotoğrafın Saklıyorum seni, en sevdiğim şairin mısralarında Nasıl duymazsın? Sen ki kalbimde bir vaveylasın Kayboluyorsun, adın kalıyor kursağımda Sabahın ilk ışığında, sahaflarda seni arıyorum Kalemi kırılırken şairin, sararmış sayfalar arasında Harfler dökülüp elime batıyor, kanıyorum Cesedimi buluyorlar, seni anlattığım denizin kıyısında Olur, da duyarsan, görürsen bir gün beni Duymasın kulakların feryat eden annemi Ölsem bile ağlarım, bilirim ...

Devamını Oku