VEFÂ

Sîneler menfaatle kaplanmış. “Bana dokunmayan yılan bin yaşasın”mış. Ne kadar da bencilliğe gark olmuş gönüllerimiz. Ne kadar da alışmışız samimiyetsiz duygulara… Ruhumuz “ene”sine müptelâ, gözlerimiz âma. Bir yakalasak “nahnu”nun ritmini. Bir yakalasak “biz” olmanın samimiyetini. O zaman belki bulabiliriz kendimizi samimi bir duânın içinde. O zaman belki ateş düştüğü yeri bile yakmaz. Yalnızca biraz acıtır ve geçer. Düşünsenize, hüznünüze ortak olmuş bir çok güzel yürekli insan. Kederinizle kederlenen birçok hemdem… Yaradılıştan gelen ...

Devamını Oku