SEN ŞİİR OLDUN

her ne olduysa o çöküşten, bana ne olduysa şiirden sonra oldu. hayata bağlayan aynı zaman da koparan. aynı sen gibi, şiir gibi. sonra ne mi oldu sen şiir oldun. ben seni duvarlara anlattım. duvarlar başıma yıkıldı. sokak başındaki anne seni tanır, kavgamı da. duvarlar yıkılmasaydı yazılacak olan mısralar, okunacak “sen”ler vardı, içilecek şaraplar. sevincim, umudum, sen duvarın altında kaldı. sokaklar ben oldu. kalan sancılar beni ben yaptı. sonra ne mi oldu sen şiir oldun. ben seni sokak sokak yazdım. sokak başındaki adam seni tanır, kavgamı da. “şiir oluruz belki bir adım sonra” dedi biri. halbuki herkes ...

Devamını Oku