Dinemis

Saçımda iplik demeti yaldızlar, Özleşme duygumu engelleyen , Sakıncalı bir zaafsın sen! Bir tren hayatımın yarısına çarparak, O içinden çıkılmaz kalabalığa karıştırdı beni. Bölük bölük dağılmış çehrelerde gönlüm kalırken, Sapkın bir güç beni acıyan içime yönlendirdi. Ahirete o kadar uzun bir zaman vardı ki, Ben uygarlıkların köşesinde soluk alabilmek için, Yüzüme çarpan buzulların erimesini diledim. Susuzluktan katliam siperlerini aştım, Zerreler içinde dağılan kalbimin, Toparlanması namütenahi idi. Bulutların arasından kayboluşunu seyrettim, O infaz edildi, o yaşayacaktı... Kendi erdemi ile el değmemiş, Bir belirsiz hileyi öldürüyordu. Bu ihtişamlı kayboluş ...

Devamını Oku