İnci’nin Amentü’sü

Ben dövmek istemiyorum asi kız, derdi babam. Sen döv diye yalvarıyorsun. Bu sözün sözler içinde bir yeri vardı. Bir temmuz günü çeşmeleri açık unuttuğumda Bu söz asıl anlamını kavradı. Geçti apartmanın ıslak basamaklarından, Geçti babam hızla koridorları. Ardışık tokatlarıyla, Bu söz beynimde çınladı. Elini tutup dişledim babamın. Damar kesildi, kandır akacak. Ama kan kesilince damardan sıcak, sımsıcak pişmanlık boşandı. “Geçmişinizi…” diye söverdi en çok babam. Çocuk aklmla “geçmiş eşittir mazi” Susardım ellerim dizimde. Sövülür mü hiç soyut bir şeye? Hem ne vardı ki on senelik mazimde? El âlem ne der, ...

Devamını Oku