SİZ, BAYIM

Siz bayım, gittiniz; Fenâ âleminden, bekâ âlemine… Başı yaşmaklı annelerin göğsüne bir “Filistin” emanet ederek. “Gel Anne ol Çünkü anne Bir çocuktan bir Kudüs yapar” diyerek gittiniz. Siz bayım, siz; tohumlar ektiniz kurak çöllerimize. Filizlendi El-Aksâ'nın sürgünleri. Büyüdü içimizde kutsal şehirler. Alnı pâk gençler yeşerdi topraklarımızda.  Ammarlar, Yasinler, Muhammedler... Yıkıldı mabetleri, çiğnendi kitapları, yıkandı masum kanlarıyla duaları! “Bize lazım olan soylu bir öfkedir” şimdi! Siz bayım, davasız gönüllerden irkildiniz; buydu en büyük korkunuz. Korkusuzluğunuzun gerisine saklanmıştı, tarihin tozlu raflarında unuttulan ...

Devamını Oku