KIZIL ELMAM

Kızıl elmam, ütopyam, nirvanam, mavi düşüm… Gidemedim… Öylece kalakaldım ben sende. Zift karası gecede ışığım, renk cümbüşüm, Nasıl hissedemedin nefesimi ensende. Atımı doludizgin, yokluğuna sürmüştüm Sahra da serap gibi, hayalen tüllensen de, Sensiz her saniyemin defterini dürmüştüm. Kalbime ilmek ilmek, hasretini örmüştüm. Sonra gerçek; gözüne kızgın ok girer gibi Ve gerçek ki bir bilsen nasıl cehennem dibi, O gerçek yıkar geçer mağribi, serendibi… Susturur, yutkundurur, düşündürür… Derince!!! Kör olası dengeler, nasılda kıldan ince. Hem gerçek dillenince hissiyat yaralanır. Hercai düşlerimin perdesi aralanır Ben yanarım “Alufte” ...

Devamını Oku