BAŞKALARININ SESİ OLABİLMEK

Gözyaşı damlasında okudum umudunu… Minicik yüreğiyle bir şeyler satıp geçimini sağlamak istiyordu. Kim bilir aldığı üç beş kuruşla belki kardeşlerinin umudu olacaktı. Belki annesinin gözyaşlarını bir anlık olsun dindirecekti. Umut, onda bir mendil satabilmekti. Kocaman bir sevinçti onun için emeğinin karşılığını alabilmek. Kimi zaman sokak sokak dolaşır, kimi zaman ise kıyıda köşede çaresizce beklerdi rızkını. Teslimiyet vardı, isyan etmiyordu. Çaresizlik dedim. Bizim gözümüzden çaresiz gibi görünse de onun bambaşka bir dünyası vardı. Köşesinde ...

Devamını Oku