DÜŞLERİMDEKİ GÖLGE

    Son cümlemi iri harflerle işledim satıra. Defterimi kapadım, perdenin arasından yüzümü aydınlatan güneşi yarı yolda bıraktım. Ruhum değişik bir iklimde seyrediyordu, adını koyamıyordum. Kendimi “kimliksiz” olarak nitelendiren ben, kimliğimle yüz yüze gelecektim. Tarif edilemez bir durumdu. İşin içinden çıkamadığım şu durumda onu yaşamayı tercih ettim. Ne olacaksa, ne bitecekse!      Apar topar ayakkabılarımı giyerek çıktım yola. Düşünceler zincirleme bir halka halinde üşüşürken, dört numaralı koltukta yerimi almıştım bile. Hem ...

Devamını Oku