AL ATIM

“Rüyâda görülen al renkli ata soylamadır” Gecemin seher vaktine döndüğü Çolpan yıldızımın, göyü şavkıyla aydınlattığı, nefesime bir nûrûn düştüğü bir anda al renkli bir ata bindim. Karanlığın içine doğru yol alırken al yelelerinden tuttum, yiğitçe şahlanan bir Türkmen kızı gibi gecenin soylu karanlığında ışığı pusat eyledim. Al renkli atım karanlığı yarıp geçti. Göydeki kutup yıldızı onun yâreniydi. Kutup yıldızına “Altun bir kazık” derlermış. Meğer “Altun kazık” göyün kapısı imiş. Al yeleli atım bu ...

Devamını Oku

Çolpan

Bir gök çeri hüviyetiyle “Çolpan” Çolpan göy üzünde ışıldarken sanki galaksileri aşmış gelmiş bir atlının yiğitliğini taşır. Bir ışık hüzmesi içinde, secdede alnı parıldayan bir gök çeri. Yahya Kemal’in “Süleymaniye’de Bayram Sabahı” şiirinde bahsettiği o nefer midir yoksa? Çolpan’ım galaksileri aşmış gelmiş bir gök çeri midir? Diyor ya şiirde: “Gördüm ön safta oturmuş nefer esvaplı biri Dinliyor vecd ile tekrar alınan Tekbir’i Ne kadar saf idi simâsı bu mümin neferin! Kimdi? Bânîsi mi bu ulvi eserin Ta ...

Devamını Oku

Çolpan’ın Kalbinde Var Olan Bir Gelincik Türküsü

Temir kavak göye süzülürken, o yiğidin nikabı düşmüş yeryüzüne bu gelinciğin gördüğü ve riyasızca inandığı kutsallık atfettiği nikap değil; riyanın kara bağrına saplanan kör bir kılıçmış... Bu gelinciğin ak bağrında bir kara leke oluşturmuş. Saçlarında da acının bahtiyarlığından doğan iki ak saç belirmiş. Gelincik bahtiyarmış. Çünkü o daima riyasızca sevi beslemiş. Anlamış ki gelincik bu sevinin bahtiyarlığı ve kıvancı sadece kendisine aitmiş. Bu en soylusudur ...

Devamını Oku