Herkes Gitti Rüzgâr Kaldı

“Herkes gitti, rüzgâr kaldı. Beklenmedik bir rüzgâr değildi. Önünde sonunda gelecek, deli gibi çarpan kalbimizi ikiye ayıracak, sokaklara hükümran olacaktı.” Yağmur kokuyordu sokak, ayrılık kokuyordu. Bir kâğıt parçasını sürüklüyordu rüzgâr. Bir kalbi paramparça ediyordu adam. Bir ayrılığı içine çekiyordu kadın sığındığı ağacın altında. Kim daha öfkeliydi? Adam mı, rüzgâr mı? “Ayrılalım.” demişti. Göğüs kafesi yarılmıştı kadının, elleri bir suçlu gibi lekeliydi adamın. Bir akşamüstü durağa doğru yürüyorduk seninle. O hep yürüdüğümüz karanlık ...

Devamını Oku

Aynı Havayı Bir Daha Solusak

Elimde buruk bir aşk hikâyesini anlatan kitabımla gecenin karanlık koynundayım. Kitap mı beni okuyor ben mi kitabı okuyorum belli değil. Altını eğri büğrü çizdiğim satırları sanki ben yazmışım. Harfler, heceler, kelimeler, cümleler benim yüreğimden dökülmüş gibi tanıdıklar. Kafamda bir uğultu, içimde derin bir acı. Seni özlüyorum, son günlerde daha da çok. Geçmeyen, eskimeyen, eksilmeyen bir duyguyla. Aramızda acımasız bir uzaklık var seninle. Dirhem dirhem azaltan, ince ince kemiren. Günler bitmek bilmeyen bir ...

Devamını Oku