DERTLİ KALEMİMDEN HASRET NAĞMELERİ

Kağıt özlem duyuyor kalemime, onlar birbirine aşık bense onların aşkında bir perde. Tutsağım sevdalarına. Kürdî sazsemaîsi çalarken gidip geliyor gözlerim, başım; bir ileri bir geri. Dünyanın en güzel şiirini yazmak isterken en güzelin aslında bir yok oluş olduğunu anladım. Şiirin ta kendisi oldum sonra. Kalemim yine dargın yine küskün bana. Kızıyor onları buluşturmadım diye. Bakışamadılar tabi uzun uzun. Halini hatırını soramadı dertli kalemim. İçini döker gibi akıtamadı mürekkebini çok sevdiği kâğıda. O da ...

Devamını Oku