Beybaba

Çekemiyor şu dünyanın kahrını Yine gönlüm daralıyor beybaba! Yudum yudum içiyorken zehrini Kalem aşkı karalıyor beybaba! Abayı, çuhayı Hak yola serip Bin keder, bin gamla yatıyor garip Zengin zaten kulluğundan muzdarip Beni bu dert yaralıyor beybaba! Hakk kazancın gölgesinde ‘zar’ aşkı Her gıyâbın ötesinde ‘var’ aşkı Ana aşkı, sıla aşkı, yâr aşkı Yüreğimi paralıyor beybaba! Zaman… Meşhur katil Amansız câni. Ne yaşayan kanık, ne ölen kâni. Azrail öğünü bu tatlı canı Allah verdi Yâr alıyor beybaba!

Devamını Oku

Aslına Rücû

Ebâbil sağanağı Göğün bana garezi Ve bir kıtlık öncesi Firavun iklimidir... I. Kirpiğimin neminden ilham aldı her bulut Alnımdaki ateşle ne şafaklar ışıdı Çevirdiğim her hisar, kuşattığım her hudut Bin asırlık efkârı tek bir âna taşıdı Bir yetim hıçkırığı gibi içime çektim Soludukça büyüdü göğsümde kadim sızı Aklımın kuytusuna bu yılgını ben ektim Bağrımda ben besledim verem denen hırsızı Kıblesini yitirdim rûhumda azan putun Güvercin bakışlara kıydım ‘kanun nâmına’ Encâmını duyarak ateşlerde Nemrût’un Tekbir aldım çokluğun tevhidî kıyâmına II. Kâh kelebek kanadı, kâh tırtıl mesafesi Kemirdim ömür denen taze ...

Devamını Oku