Gece ve Ölüm

--../--../--../-- Korkunç eli ensemde, azâmetli sesiyle Bekler ölüm ardımda can almak hevesiyle Her âdemi mâhirce avutmakta bu dünyâ Herkes yakalanmakta tükenmiş nefesiyle Bir korku sızarken gecenin pençelerinden Öfkeyle çekiştirmede yırtık tülü rüzgar Duydum acının âhını, ürkek ve derinden İnler camın ardındaki yorgun kuru dallar Bir korku sızarken gecenin pençelerinden Artık yürüsem meçhule serkeş ve tutarsız Ölmek... Işığın ardına düşmektir umarsız... Sâkince bu beyhûde rüyâdan akacaksan Bâzen koyu zulmet,ya da hüsran dolu bir ân Zâten bugünün farkı da yok bir diğerinden Ölmek gecenin kardeşidir rengine baksan Ömrüm ...

Devamını Oku