AFFET

Uzun zamandır düşünüyorum bu konu üzerinde. Düşündükçe de anlamlandıramıyorum çoğu şeyi. “İnsanız, elbet hata yaparız.” diye rahatlatmaya çalıştıkça kendimi, boşu boşuna kürek çektiğimi fark ediyorum. Çünkü her seferinde hatırıma geldikçe canımı yakıyor, nefesim kesiliyor ve bana acıdan başka bir şey vermiyor. Ne kadar aciz, ne kadar zavallı ve güçsüz olduğumu bir kez daha anlıyor, mahcup oluyorum herkese ve her şeye, en çok da kendime. Tüm olanları bir çırpıda silip atmak istiyor, ...

Devamını Oku

KENDİME DAİR

“Yaptıklarımın ya da yapacaklarımın sorumlusu değilim.” “Eğer hayatta bir şeyler kendiliğinden olmuyorsa veyahut güzellikle rayına girmiyorsa, deneyeceksin olması en muhtemel olmayan şeyleri. Zorlayacaksın sınırları ve göze alacaksın her türlü sıkıntıyı. Sonucunda sen mutlu olacaksın, istediğin rahatlığa sen kavuşacaksın ve bu hayatı bir başkası değil sen yaşayacaksın. Ne hiç kimse ne de hiçbir şey umurunda olmayacak bu yüzden. Bazen yapman gereken şeyleri ulu orta yapamayabilirsin. Gizlemen gerekebilir ama bu hiç mühim değil. ...

Devamını Oku

SESSİZ ÇIĞLIK

Serin bir ikindi vakti yine. Etrafta usul usul esen meltemin etkisiyle oluşan yaprak hışırtılarının melodisi, okullarından heyecanla çıkan öğrenciler, mesaisini bitirip hızla eve gitmeyi bekleyen yetişkinler. Koyu bir sis geliyor uzaklardan yavaştan. Hava bir sıcak oluyor, bir soğuk. Sanırım o da karar veremiyor nasıl olacağına bu aralar. Tıpkı benim gibi. Bir güneşli, bir bulutlu. Kimi zaman da yağmurlu. İşte ben de böyleyim son günlerde. Ne yapacağını, ne düşüneceğini bilemeyen. Takıldığı ...

Devamını Oku

BİR HASTANE KÖŞESİNDE

İşte tam da buradayım, ümidin bittiği yerde, Saat vurdu on ikiyi, gözlerimse bekliyor sabahın seherini. Ne telaş var ortalıkta, ne koşuşturma, ne de bir endişe, Sıkışmışım bir hastane köşesine, yazıyorum sözcükler döküldükçe. Düşünüyorum, çokça düşünüyorum “Niye?” diye, Düşündükçe batıyorum, boyluyorum çukurun dibini. Aklım kör karanlıklarda kayboluyor, kalbim alev alıyor kor ateşlerde, Bir ben var diyorum ama benden eser yok bu hastane köşesinde. Neredeydik, ne hale geldik diye sorguluyorum tüm gece, Bulutlar bile gürlüyor, hava durmadan püskürüyor koyu sisini. Durmadan çalıyor ...

Devamını Oku

Veda

Koca bir veda… Geri dönüşü mümkün olmayan, “Bu olmadı, baştan alalım.” deme şansının kalmadığı, zamanın dahi ilaç olamadığı ebedi bir veda. Nerde, ne şekilde el sallanacağı ki el sallayacak vaktin bile olup olmadığı bilinmeyen bir muamma. Gidene acı, geride kalanlara ise yakıcı bir tutulma, verdiği his ise ilk günkü gibi boğazda. Ne denir, nasıl tasvir edilir bilmiyorum ama büyük bir vedanın geride bıraktıklarını yaşıyorum şu günlerde. Başa gelmeden bilinmez derler ya bu ...

Devamını Oku

İLK DEFA

Bazen olur ya hani; tüm hücrelerinde hissedersin kapıldığın duyguyu. İliklerine kadar. Beyninde şimşekler çakmaya başlar ardı ardına. Alevler birden parlar. Tam da o anların birisindeydi işte. Zihninin dar sokaklarına türlü türlü düşünceler akın etmeye başladı. Hatta bazıları üst üste bindi, sığamadı. Yetmedi boşluklar. Bir bulmacanın hem sonuna gelmiş, hem de en zor kısmına takılıp kalmış gibiydi fakat her şeyin daha yeni başladığını da biliyordu. Demek ki bunca zaman ifade edememişti ...

Devamını Oku