Bugün Sıra Sizde

Ne için yazıyorsun? Diye ara ara soruyorum kendime.

Birçok sebebinden bir tanesini yazmaya niyetlendim bugün.

Okuyanlara umut olacak bir şeyler yazayım istiyorum. Çoğu sefer bu niyetle kalem tutuyorum. Cümlelerin içinden en az bir kelime, en az bir kişinin ruhuna dokunsun istiyorum.

Sonra aklıma yıllardır tehdit edilen ve sokağa dahi çıkmaya korkar olmuş bir hemcinsim geliyor. Tacizle, tehditle ve hatta şiddetle savaşan kadınlar geliyor.

Yeniliyorum umut kelimesine.

Savuruyorum kötü düşünceleri bir kenara, tekrar niyetleniyorum umut olmaya.

Farkında olmadığımız hangi güzellikten bahsetsem de, içimiz neşe dolsa diye düşünürken, sokak hayvanlarına yapılan işkenceler düşüyor zihnime. İnsanlar yetmedi de hayvanlara bile rahat veremeyişleri kurcalıyor beynimi.

Yeniliyorum niyetime…

Duruyor ve tazelenmeye çalışıyorum bir iki saniye…

Yılmıyorum ve yeniden odaklanıyorum umut ettirmeye.

Bir çocuğun gülümseyişini, samimiyet kelimesinin eş anlamlısı oluşları gibi sımsıkı sarılışlarını düşünüyorum.

Bir çocuk korktuğunda ben ellerini tutarken, birilerinin bir yerde ellerini tutup bağlayıp yaptıkları geliyor. Çarpışıyor kelimelerim. Karşı karşıya geliyor kalbim ve fikrim. Yok oluyor iyi niyetim.

İnsana, hayvana, çocuğa zarar verilen yerde; ağacı, ormanı, doğayı kim umursar ki zaten diyorum. Bir çiçeğin de bir cani olduğunu anlarlar mi? Diyorum. Anne-babasina eziyet eden, senin koparmaya kıyamadığın çiçeğe mi merhamet gösterir? Diye soruyorum kendime. Azalıyor bir bir umut diye niyet ettiklerim. Artırıyor bir bir umuda ters düşen işittiklerim…

Bir deprem sırasında, insanların evleri barkları yok olmuşken, fırsatçılık yapanları dahi hatırlıyorum.

Evlerine ekmek götürmekte zorlananların derdiyle dertlenenlerden ziyade, onlara müstahak diyerek karşısındakinin acısından mutlu olanların var olduğunu biliyorum. Nasıl umut edeyim? Diyorum.

Birilerinin ruhuna nasıl dokunayım?

Bugün benim umut edecek ümidim yok.

Bugün benim kötülükler içinden iyiliği arayacak mecalim yok.

Bugün benim ruhumda size bulaştıracağım iyilik yok. Sizde varsa bu seferlik siz bana bulaştırın lütfen.

Benim bugün elimden, dilimden ve kalemimden yayılan pekiyi şeyler yok. Ama yarın olacak. Umudum bugün değil ama yarın var olacak…

Şunlar da hoşunuza gidebilir

YAŞAR

KLASİK YONTMA

Tarifsiz Adımlar

HÜZÜN İSTASYONU

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.