KOL DÜĞMESİ VE KAN

O çocuk ölsün dedi kol düğmeli adam
İniş aşağı koşmasın dedi yokuşlardan
Misketlerini saymasın bir kuytuda
Kan ter içinde
Şadırvan musluklarına dayamasın ağzını

Bulutları kesip at yapmayı düşlerdi
Oyuncaklar çıkıp gelirdi rüzgarla
Göklerin bittiği yere doğru kaçardı oyuncaklar
Bulutların arasından bomba da çıkıp gelirmiş
Yattığı çimlerde ateş de yanarmış
Ah çocuğum, ah Ortadoğulum

Bir can yeleği dikti kol düğmeli el
Sevinçlerden bile küçük, minicik
Bir çiçek bile çizmedi üstüne
Giydi çocuk
Şakakları titreyen dünya yıkılsın!
Giydi çocuk
Deniz susuzluktan ölsün!
Giydi çocuk, kol düğmeleri kahrolsun!

Çocuk Allah’a gitti elinde bir testi
Ciğerine dolan suyu koydu ortaya
Bir çocuk elinde başıyla çıktı geldi
Bir çocuk… Bir çocuk… Bir çocuk daha…

Beyrut salıncak, Halep uçurtma olaydı
“Kan olsun” dedi kol düğmeli adam
Kan oldu

Ah çocuğum, ah Ortadoğulum!
Ağlarsan, ağlarız
Ölürsen
Kol düğmeleri kan olsun!

Şunlar da hoşunuza gidebilir

Taştan Öte

ESMAR

AYNALARIN İHANETİ

Çoklu Karanlık

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.