İntiharlarca İntihar

Hiçbir çağı sevemiyorum,
bu çağdayım ve bu çağda öleceğim
Ben düştüğüm rahmin yorganını beğenemedim
Bu rahimdeyim ve bu rahimde doğacağım.

Kısa zaman sonra büyüyeceğim,
şalım eteklerime bölünecek
Üstüne insan sevmeyi öğreneceğim
adamları sevmemeyi…
kadınların saçlarını koklayacağım,
bir erkeğin hem annesi hem kadını olacağım
bir çocuğun hem sağ yanı hem sol yanı olacağım
Ben değişmeyen bir dünyanın
değişen tek objesi olacağım ,
biliyorum.

Tepinmeyi öğreneceğim ilerleyen dilimde
genç bir kız olacağım, ilk kez bir erkeğe ilgi duyacağım
gözümün bir ucuyla felsefe dinlerken
diğer ucuyla erkeğimi dinleyeceğim
seveceğim ilk insan olacak o
annemden de öte…

Büyüyeceğim,
bir kitaba gidecek elim,
bir ekmek poşetine.
Seçemeden ayrılacağım oradan,
içim sömürecek kitapları ve içim taşlayacak ekmekleri
ancak direnerek
sırtımı dönüp şalımın kızıllığı ile ayrılacağım.

Genç kız olmanın bilinci ile
sevmeye başlayacağım dünyayı
ilk kez sevişmeyi öğreneceğim,
ilk kez titrek göreceğim dünyayı
ilk kez yakışıklılığına kapılacağım bu çağın
ne mal olduğunu bilmeden…
Sonra,
Ensemin kaynadığını görecek insanlar
düşüncelerim ile evrim atlayacağım
ancak asla bu çağı atlayamayacağım.

Ben kendimi aitliğime adayacağım,
ne olursa olsun şiirleri annem bileceğim
babamı mısra…
Bir erkeğin güzel şiir yazabilmesini isteyeceğim
dışardan gelirken acele ile yürümesini
saçlarımdan kopan kıvılcımları teker teker
ve teker teker öpmesini isteyeceğim.

Ben büyüyeceğim ancak
şişman dünyanın annesini de sorgulayacağım.
Kızıl ağaçların panikliği canımı acıtacak,
Bilinmeyen aşkın gözeneği neredeyse
oraya temelimi atacağım.
Ölünce
Organımı bağışlayacağım bu çağa biliyorum.

Ben olgunlaşacağım
ve dinimi sömürenlerin çağında yaşadığımı farkedeceğim
ilk kez nefret edeceğim dünyadan.
tıknaz bir gezegenin neresini incitebilirim
bilmiyorum.
Ancak telafisiz bir intiharı yücelteceğim
İntiharlarca intihar edeceğim bu çağdan

Yüzümdeki şiirimi sayfalara döşeyeceğim
Fitil yakana kadar şiir yazacağım
Sevdiğim adama şiirler yazacağım
Sömürgecilere yazacağım
Şişman dünyanın faizci çağına yazacağım.

Ben kadın olurken,
gözlerimin rengini dünyaya bulayacağım
Koşarken idam edeceğim ayaklarımı
Her ülkenin saçlarını okşayacağım
Tüm rejimlerin dudağını öpeceğim
Ancak asla sevemeyeceğim bu çağı.

Tırnak içi ile konuşacağım insanlarla
Her halimle karnıma diri bir beden isteyeceğim
tıpkı kendimin var olmayı istememesi gibi
Yine de var edeceğim kendi etimi.

Yaşlanacağım.
belki sağır belki kör olacağım
belki şişman…
Belki kemik halimle son kez şiir yazacağım
ancak yine de sevemeyeceğim dünyayı.
Son intiharımla soluk alacağım
Son kez öpüşmek isteyeceğim
sevdiğim ilk insanın gözlerinin imanıyla
ve öleceğim kalbimi yanıma alarak,
beğenmediğim rahmin yorganını aktarıp
bu çağdan nefret ederek.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

Taştan Öte

ESMAR

AYNALARIN İHANETİ

Çoklu Karanlık

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.