Yorgunum

Seğeriyor kalbim ara sıra
Kuşları özlüyorum
Bir de ekin tarlalarını
Burda bütün sokaklar dar
Gökyüzü gözükmüyor
Kuşlar da yorgun çocuklar kadar…

Gölgemi gördüm toprakta
Ve bir söğüt dalını ağlarken
Olsun dedim yeşil murattır.
Aklıma gelmedi
Bildiğim hiç bir dua
İlk Amentüyü ezberlemiştim çocukken
Ve Kalbim kadar
İman ettim Aşka…

Aklımı bağışla tanrım dedim
Kıblem karışık bu ara
Unutuyorum ne zehir ne şifa
Yetişmem gereken bir yer var
Biliyorum,
Bilmiyorum nerdeyim
Adım çıkmaz, sokak da.

Korkuyorum
Hamaylı et gözlerini
Canımın iç yüzüne iliştir
Vakit geç sevmeye,
Küsüyor hava.
Hem ıslanırsam annem kızar..
Ben bi koşu ölüp geleyim
Sen yağmuru oyala….

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.