Kanatsız Kuşlar Barınağı / II

Yorgun

“yoruldum… Kaldırmıyor kulağım tek bir sesi”
diyorum, gidiyorlar… Yine bir tekbir sesi.

Gidiyorlar… Ardında bıraktıkları enkaz
yer ile yeksan yine, gidenler kadar en az.

Yoruldum… Biraz dursun… Biraz soluklansın ah
biraz soluklansın ay… Yoruldum… Yorul sabah!

Gidiyorlar… Adresi bir tek onlar biliyor
oysa ne kalan fazla, ne giden eksiliyor.

Yoruldum… Bana biraz izin ver mavi yosmam
gök senin, deniz senin… Senin elinde tasmam.

Gidiyorlar ey dünya… Şehirlerin boş senin
en aydınlık sabahın dünden fazla loş senin.

Yoruldum… Sen yorulmak nedir biliyor musun?
Yoruldum… Ben biterken sen eksiliyor musun?

Gidiyorlar… Bir salâ boyu kadar özlenip
gidiyorlar… Kıpkızıl bir şafağa sözlenip.

Yoruldum… Bir kalemin bıraktığı iz kadar
yoruldum… Susuz kalmış koca bir deniz kadar.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

Taştan Öte

ESMAR

AYNALARIN İHANETİ

Çoklu Karanlık

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.