Kayıp

Emrah Aydar’a

elim benzim eskidi,
islendi aklımın ücra köşeleri
avucuma kabul edeceğin duaları bırak Allah’ım
çoğu gibi ben de çocukluk is’imi
tekrar gözlerime çekeyim

bileğimi dişleyip düşlediğim saatim,
güneşte kuruttuğum kilden atım
sesleniyorum pes’ten tiz’e size
duyuyor musunuz?
-bu zamanda ikide bir çatlıyor dünya
üstelik rahatı kaçan ağaç da çok ormanda
istedim ki çocuk kalbimde demirlensin
yastık üstüne bıraktığım tüm düşlerim

burada harflerinin terkisinden indirilmiş ses oldum
sokak arası yankıları artık çarpmıyor kapıma
paslandı nalım, atım ve yatağım
ben de tutup üst üste istifledim
öğrendiğim kelimeleri:

harf
kurur
ses
kılcallanır
kâğıt
perdahında…

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

1 thought on “Kayıp”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.