Gayya

Tanrı şahittir buna olmayan gölgem kefil
Ben aslında doğmadım geçiyordum sadece
Mezar taşı arayan bir ölü kadar sefil
Ölmek için bir beden seçiyordum sadece

Bu yüzden toprak ana duymadı feryadımı
Bu yüzden kayda geçip koymadılar adımı
Beşiğimden kabrime atarken ilk adımı
Kundağımdan kefenler biçiyordum sadece

Çünkü ben varlığıma arıyorken bir sebep
Hiçliğimin içinde iki kere öldüm hep
Düşerken avucuma saçlarım kelep kelep
Yokluğumu dört yana saçıyordum sadece

Kıyısında gezerken küf kokulu bir düşün
Korkusu kaplıyordu mahşeri o cümbüşün
Takılıp kanadına yedi renkli bir kuşun
Uhrevi bir dünyaya uçuyordum sadece

Diriler ölülerden belki daha aç diye
Doymak için belki de etime muhtaç diye
Zerk ederek zehrimi kendime ilaç diye
Doğmak için kendimden kaçıyordum sadece
Ben aslında doğmadım geçiyordum sadece

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

2 thoughts on “Gayya”

  1. Ben aslında doğmadım geliyordum sadece…
    Sevgili Şefika Türk
    Tebrikler şiir ziyafetiniz için de teşekkürler.

  2. Şahsi kanaatimce son dönemde dergiye gelmiş en şiir gibi şiir. Formu, üslubu, ahengi ve içeriği keyif verdiren cinsten. Çok beğendiğimi belirtmek isterim, kaleminize sağlık.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.