Sancı

Üfledim mumlara, geldi geçti bir bir yaşlar.
Nedendi, bilemedim yılların bıraktığı bunca sızı,
Erken düştü saçlarıma gençliğin beyaz hırsızı.
Herkes giymiş huzuru, bir benim buranın abasızı.

Sordum kimi gördümse, bendeki yazıyı kim paklar?
Duyulmadı gönlümün cılız, ince feryadı.
Bu derdi küfeme koyan, kimdi ne idi adı?
Kırıldı benliğimin -bir kuş gibi- kolu, kanadı.

İmtihanıma mirasça sinmiş katran kara bulutlar.
Uzanabilsem süzülecek perdemden gün ışığı,
Bir sökebilsem yazgıma dolanan o sarmaşığı.
Bu bendeki hayal değil, başlı başına hayat kırıklığı.

Üfledim mumlara, geldi geçti bir bir yaşlar.
Sordum kimi gördümse, bendeki yazıyı kim paklar?
İmtihanıma mirasça sinmiş katran kara bulutlar.
Muğlaktır, bana biçilen belki de en körpe yok oluşlar.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

5 thoughts on “Sancı”

  1. Sancı’mın sesine bünyenizde yer verdiniz, teşekkür ederim…

  2. Dinağınıza, kaleminize sağlık.. Hayatın yorgunluğuna kibarca isyan edişinize hayran kaldım..

    1. Ayça hanım değerli yorumunuz için teşekkür ederim, çok incesiniz. İçimden dökülenler size böyle hissettirdiyse ne mutlu… Sevgilerle.

  3. Yüksek bir yere çıkıp haykırmak istedin duyguları kelimelerle terbiye edip fısıldamak, bu kadar mı nezaketle olur. Tebrik ederim, diğer yazılarınıda okumak dileğiyle.

    1. Kıymetli Şevket hocam, ben sorgulamayı sizinle öğrendim; ondandır bu her soru işaretinin, her haykırışın nezaketle mayalanması… Kalemimden sızanları okuyup güzel yorumunuzu ve temenninizi eksik etmediğiniz için teşekkür ederim… Saygı, sevgi ve muhabbetle…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.