Yok İhtimal

Bakışların gerisine çekiyorum kendimi
Her bakışta yeniden ölüyorum
Görüntüler anlamını yitirdi
Sonra sesler
Görmek ve duymak da yitiyor

Bir ses yankılanıyor mesela
Kulakların ve gözlerin kendini sakınamadığı
İşaretlenmiş zamandan kalma
Varlığım eğreti, zayıf, sinikken
Belki yokluğum yerinde, güçlü, vakur olurdu
Sanki bir ceza varlığım
Var kılınarak cezalandırılıyorum
Kılınınca yok
Beş vakit
Haftada bir
Senede iki kez
Kuşluk vakitlerinde
Varlığımın kefareti ödenmiş olur mu

Varlık topukta bitmiş nasırdır
Batar durur her bir adımda
Göze batmış çöp tanesidir
Her kırpışta bir daha

Yokluk nedir bilmiyorum
Hazindir belki yahut hazine
Hiç
Yok olmadım
Altında ezildim
Olanca heybetiyle
Ama kendisi olmadım
Belki olurum bu kış
Yokluk olimpiyatlarına falan girerim
Hiç kimselerle yarışır
Hep birinci olurum

Armağanım yokluk
Varlığın zincirlerini kıracak bir güç
Kendimi azat edecek bir cesaret
Bir sevinç en nihayetinde
Bir saadet.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.