Şiirin Acımadı Mı?

Yüreğimin suskusu dolanmışken dilime,
Yanık bir türküydü notalarımda dolaşan her kelime.
Sahte tebessümün sıcaklığında üşürken bedenim,
Menziline her girişinde gözlerin battı tenime.
Seni seviyorum derken; dilin acımadı mı?

Cümle yasak meyvelerin özüyle yıkanmışken ruhun,
Maskeli yüzlerin ardında asılı kaldı gülün.
Hayat sahnesinde dinlenirken her sözün,
Yalan öpüşler dokunduğunda neredeydi özün?
Kalbimdesin derken; için acımadı mı?

Hayat denilen sahnede rolünü oynarken,
İsimsiz şehirlerin sessiz haykırışları kulaklarındayken,
Göğsünde güneşi doğururken şafak vakti,
Yol tabelalarında ararken ruhunu,
Suskunluğunda sakladığın çığlıktı sevgi.
Ruhumdasın derken; ruhun acımadı mı?

Yaşamalısın sen de doğru bildiğini derken,
Son sözüm suskunluğumdu haykırışını dinlerken,
Oyunu kuralıyla oynamak isterken,
Yalancı avuçların arasında ellerin kenetlenirken,
Üşüdü gözyaşlarım yüzüne bakarken.
Bakışlarımdasın derken; gözyaşların acımadı mı?

Hani derdin ya yazılan her mısrada bu şiir bana mı?
Dinle şimdi bu şiir sanadır.
İçimde her mısran kanayan yaradır,
Sözlerin de mısraların kadar yalandır.
Şiirim sanadır derken; şiirin acımadı mı?

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.