Deliriş

.. _ _ / .. _ _ / .. _ _ /.. _

Bilirim, rahmine düştüm ölümün, kundağı zûl,
Bilirim, emziğe küsmüş tabutum, annesizim.
Çarığım bilmez ibâdet, ayağım alsa gusül,
Ki tavâfım hazır âmâ nicedir Kâbesizim.

Avucumdan yüzü akmış seherin yastığına,
Dağılıp âmin ararken içimin tövbeleri,
Ne niyâzım sükût olur ne duâm çığlığına,
Dileğim putları taşlar, çaputum türbeleri.

Sağıyor aklımı cüzden otuz üç kanlı çerağ,
Çiğniyor gölgemi dinsiz deliriş korkuları.
Yolcular rûhu vücuttan, kapanır tendeki çağ,
Ne hicazlar beni söyler ne de ben şarkıları…

Oysa Hallac kalabilmek ölümün ertesine,
Bıçağın şânı değildir, derinin şöhretidir.
Saklamışlar nice şîfâ acının perdesine,
Size kâfirdir erenler bana gam hazretidir.

İşte ey Hakk tütünüm düş, ciğerim toplu mezar,
Sanki küllük yeni doğmuş, dudağım kanlı beşik.
Bavulum var jilet olmuş, bileğimden yol akar,
Sanki koşmakta hafiften bu şehir, aşk ile şirk…

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.