Zamanın Aynasında

Kahkahalarla ağladık
Soğuklar ısıttı içimizi
Ansız renklere bağlıydı günler
Bugününden çıkılmayan bir dün idi hayat
Buz tutmuş güneşlerle aydınlanan bir ıssızlıkta

Yutkundukça batardı zaman sinemize
Konuştukça kopardı dilimiz
Seslerimizde bir kıyamet kahkahası
Ellerimiz yangınlarda yapıldı yeniden
Ayaklarımız ehramlar gibiydi
Kulaklar aradık kuş seslerine aşina
Gözler umut ettik yeşilden nasipdar
Sözler bekledik özüne sadık
Bugününden çıkılmayan bir dün idi hayat
Kahkalarla ağladık
Soğuklar ısıttı içimizi

Sayıkladıkça uyandık kuyularda
Karardıkça aydınlandı gün
Soğudukça ısındı yüreklerimiz
Yandıkça bildik ateşi
Sevdikçe anladık nefreti
Sabırla bildik tohumun çilesini
Güneşli bir kıştı bizimkisi
Bugününden çıkılmayan bir dün idi hayat

Kahkalarla ağladık
Soğuklar ısıttı içimizi

Şunlar da hoşunuza gidebilir

Taştan Öte

ESMAR

AYNALARIN İHANETİ

Çoklu Karanlık

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.