Gecenin Hurûfu

Gecenin gri levhine uzandı kalemim…

Zihnimdeki sesleri taşırdım,
Sana meyletmiş tüm yol çizgilerinde.
Dilimdeki kucak dolusu çiçekler büyüdüğünde
Hemen dökülürdüm dudaklarda yankılanan hecelerde.

Piştim binbir gecenin birinde,
Seni anlatan harfler bulunur niyetine
Remil attım kumdan gökyüzüne.
Başım düştü bir harfin düşüne,
Uyudum
Dokudum
Kan çarpan kadim bir elbisede.

Bir harfin gölgesinde büküldü gövdem
En serininden dürülüyor
Bir gölgeden bir gölgeye hikâyem.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.