Eğer

Büzüştüm,
Küçük “e” gibiyim artık
İçime kıvrıldıkça kendime ev,
Yuvarlandıkça ensesi kalın bir “eğer” oluyorum.

Eğer,
düşünceleri de sıksaydı kemer,
Yığılmazdı ayaklarımızın dibine,
Dilimize bol gelen kelimeler.

Eğer,
kediler çatılarda değil de yüreklerde gezseydi,
Hepimizin kalbinde aynı ayak izi,
Aynı mırıltı olurdu.
O zaman severdik belki birbirimizi…

Eğer,
Unutmasaydık yerlerinde saksıları,
Evlerinde yaşlıları
Bir el sallayan çıksaydı pencerelere,
Hep aynı manzaraya bakan perdelerin
Canları böyle sıkılmazdı.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.