Süveyla

şair mustafa ışık’a ithafen…

Ah süveyla bakma bana öyle melül,
S’siz alfabe yanarken için için
Yanık bağrın tüterken aşk od’unda
Usul usul kaynayan benim.

Parlamıyorken eskisi gibi yıldızlar,
Silinsin diye zulmün izleri
Tutunsunlar gözlerindeki parıltıya.
Ve sen aşk masallarının yitik merhameti
Nazlı bir seher vaktinde ışık ol karanlıklara.

Ey Nirvana yolcusu şiir yüreklim
Mısraların mızrak olduğu nerde görülmüştür,
Kelimelerin su içtiği, kana kana
Nedendir bunca acı, Zigana’da yara
Sen ki gülsen, önünde
Secde ederdi tüm kelimeler Süveyla!

Gölgen üzerimde, attığım her adım sen
Umutlar yeşerir dibinde ah bir bilsen!
Yâdıma düşünce bahar güllerin,
Kavruk sesi olur lâl melâl dillerin
Ah bir bilsen!
Dicle’ye Fırat’a sevdam bundandır Süveyla

Sen masmavi kubbenin mavi gölgesi
Ey şair!
Süveyla’ya her değdiğinde yüreğinle cebelleşirim.
Kayıp rotalarda kırıktır notalar,
Zikredemem seni.
Yüreğimi söküp karşıma koyarsın her defasında
Heybende kaç dîl yanmış ki burçların alev alev
Kerbela’ya ah tutar yağmur vakti sevmelerin Süveyla!

Denizin dalgası yoldaşa suskundur,
Kuşların her ötüşü yüreğinden yansır.
Ey usul usul kayan yıldız,
Gönül kapımdan gir içeri
Mavi şehrin çocuklarına selam olsun,
Bu yol bahara gidiyorsa
Yolu sana düşürene hamd olsun.

Madem gün bitince gideceksin buralardan,
İçime kuşların çığlığı batsın Süveyla…

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

1 thought on “Süveyla”

  1. Muhammed Ashad şair dostum şiir yüreğine esenlik diliyorum. Nice güzelliklere inşallah şiirini, kelamını, kalemini ve güzel yüreğini tebrik ederim, yol açıklığı dilerim

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.