Soğuk Mevsim

İçim üşüyor bu ara…
Duvarlar örtmüyor esen özlem rüzgârını.
Uzun zaman oldu sarılamamak ona,
Ki özlüyorum…
Durduk yere, bir sayfa söyle, derdi.
Söylerdim bir sayı,
Başlardı bir şiirin ortasından, şairin sevgisini anlatmaya.
Severdik şarabı şiirle,
Çayı şekersiz,
Kahveyi ikimiz/ikisi bir arada içmeyi.
Özledim.
Yalansız, içten gülüşünü
Çarşafsız, örtüsüz bir kalbi vardı,
Beyazı severdi, en çok beyazdaki maviyi.
Üzüntüsünü saklardı fakat erken yaş dökülürdü koca gözlerinden.
Çok severdi, aynı mısrasında soluklanmayı
Uzun uzun düşünürdük,
Nasıl yazdı, hangi olay yazdırır şaire bunu!

Farklı şehirlerde aynı radyoyu dinlerdik,
Hep aynı frekansta…

Soğuğu sevmezdi mesela,
Kışın ortasında bir paltonun tek cebini kullanırdık.
Sımsıkı sarılı eller
Her dışarı çıkışımızda randevulaşırdı bir paltonun cebinde.
Ki o an, onun olurdu,
Sıcak mevsimler, sıcak sohbetler…

Geceleri ayrı yatsak, ansızın birinin uykumu böldüğünü görürdüm yarı uyanık.
Hep rüyaları yatağıma davet eder gelişiyle.
Yastığı kullanmazdı, kolum yastık oldukça

Ne zaman dolabı açsam bir şeyler eksik kokardı,
Tişörtlerimin yarısı onda kaldı.
Kokun sinmiş derdi hep.

Şimdi içim üşüyor,
Düşüncelerim kıvırcık saçlarına dolanmış,
Beni savuruyor bir yalnızlık rüzgârında.

İçim üşüyor
Özlemi soğuk bir dondurucuya hapsettim.
Şimdi yalın ayak yalnızlığımı hissetme mevsimi

“Soğuk Mevsimler” yazın ortasında da yaşanır.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.