DEKLANŞÖR

hadi bir resmini çek, sesimin profilden
deklanşöre basarken bir kahkaha atayım
böyle ritmik durmuyor atışları kalbimin
izin ver şuradaki çimenlere yatayım

objektife bakmadan gülüyormuş gibi çek
bırak da saçlarımı rüzgar dalgalandırsın
arkada bir pencere, pencerede bir çiçek
şaşırıp kalsın herkes, gerçeğini andırsın

hadi ölüm beklemez, işte poz veriyorum
her şey yerli yerinde ışığa ne gerek var
ben ki hayli ürkeğim evet ürperiyorum
yüzümse zor kanıyor çatlamazsa aynalar

kalbimin doğusuna doğru azıcık zumla
geçmişin terkisine bindirip uçur beni
nasıl bir ağırlık kaldırdıysam omzumla
nasıl yakmamış hayret bu soğuk üşüyeni

bir de bu taraftan çek ne kaldıysa içimde
kalmadıysa gerekli gereksiz ne varsa sil
ya şu dağılıp giden ömrümü bir biçimde
toplamaya çalışsın sarmaşık ya begonvil

benim daha işim var kalbimi meşgul etme
dokun şu deklanşöre bitsin e mi bu oyun
bu sesi ıslıklayan değilse yeni yetme
beni kaldırıp şu ceset torbasına koyun

hadi bir resmini çek, sesimin profilden
ve vizörden incele kir boşanmış ruhumu
farkı var mı egomun iri yarı bir filden
sana bu fotoğrafın anlattığı şey bu mu

Şunlar da hoşunuza gidebilir

Taştan Öte

ESMAR

AYNALARIN İHANETİ

Çoklu Karanlık

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.