Kadın Silueti

Havada beklenen yağmur kokusu,
Şehrin loş ışıkları davetsizce
Süzülürken içeri bir hırsız gibi
Camın buğusunda dışarıyı seyreden
Bir kadın silueti…
Karanlığın kasvetli yüzü
Sarmışken ruhunu, bedenini
Kıpırtısız, nefes almıyorcasına
Sessiz bir bekleyiş var ufukta.
Gözlerinin yıldızları bir bir sönmüş
Çaresizlik kıskıvrak yakalamış
Sarı saçlarından.
Öfke nöbetinden arta kalanlar,
İnciten sözler yankı olmuş duvarda,
Can kırıkları saçılmış dört bir yana.
Bulanık zihninin gölge oyunları
Kandırıp duruyor yorgun kalbini
Kolu kanadı kırılmışçasına
Korkudan titriyor bir dal misali.
Baykuşların ötüşleri küpe kulaklarında
Hüzünlü garip bir beste çalıyor gibi
Üzgün, umutsuz, evrene küskün…
Acılı çığlıklarını yutarcasına
Gecenin gizemi kucaklıyor gövdesini
Yaslanacak sıcak bir omuz
Aradığı uzanacak bir eldi belki
Kurtulabilirdi deli saçması sanrılardan
Bu çıplak darmadağın karanlıkta
“Bitti” diyerek çekip giden sevgilinin ardından
Bir yıkıma daha tanık olmak istemiyordu yüreği.
Otel odasının soğuk yalnızlığında
Ölüm sirenleri çalıyordu durmadan…

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.