Aşağıya Tırmanmak (İnhirâf)

Cismimin cüretinin cürüm koydum adını
Son önsözü yazıyor ve ithaf ediyorum.
İçimdeki cesetten canlı çıkan kadını
Öteliyor kendimden ve itlâf ediyorum.

Kâh kabrimin başında buluyorum kendimi,
Kâh kirpik uçlarımla uluyorum kendimi.
Bu ölüşüm son artık, biliyorum kendimi
Sonsuzlukla son defa itilaf ediyorum.

Bir musalla taşında öpüp ölen yanımı
Yarasalardan önce emdim kendi kanımı
Benim için ölmekti yaşamanın tanımı
Ölümü ben öldürdüm itiraf ediyorum.

Cinayete bulaşıp her cinnet atağında
Cesetler topluyorum cehennem yatağında
Çürüyen bir sefilim bu hayat batağında,
Soyunduğum bedenden, istihfâf ediyorum.

Tabutumu taşırken titredim her batında,
Âyetlerden kovuldum yine Tanrı katında
Yalvarmak yazmıyordu yeraltı lügatinde
Kutsalıma küfredip inhirâf ediyorum.
Ölümü ben öldürdüm; itiraf ediyorum.

 

İnhirâf: Eğilim, sapma (yan delilik)
İstihfâf: Aşağılama, hor görme, küçük görme

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.