Özür Dileriz

Siz hecenin doğuştan çektiniz röntgenini,
Duraklı kafiyeli mısraların genini,
Çizdiniz dörtlüklerin aritmik üçgenini;
Biz şiir ummanının kenarında sahiliz!
Beyler lütfen affedin, tamam kara cahiliz!

Göremeyiz çiçeği, ağaçları, kuşları;
Kıvrılarak zirveye ulaşan yokuşları.
Bilemeyiz gözleri, yaya benzer kaşları!
Sizlerin hor gördüğü o zümreye dâhiliz.
Beyler lütfen affedin, tamam kara cahiliz!

Sevgiden anlamayız çünkü okumamışız,
İlim denen tezgâhta cümle dokumamışız,
Sizin gibi efsunlu şiir şakımamışız.
Elbette ki bu işe hiç muktedir değiliz,
Beyler lütfen affedin, tamam kara cahiliz!

Virgüle acımadık, noktaları kayırdık.
Ne ki’yi ne de de’yi kelimeden ayırdık,
Bazen a’nın üstünden şapkasını sıyırdık.
Anlamsız ve sıradan döktürmekte ehiliz;
Beyler lütfen affedin, tamam kara cahiliz!

Bu işin kitabını yazdınız adım adım.
Demek ki şiir diye birkaç harf karaladım.
Zatınızdan bin özür diliyorum üstadım,
Kalem tutan mübarek elinizde siğiliz.
Beyler lütfen affedin, tamam kara cahiliz!

Her şartta her durumda okuyan siz, yazan siz,
İmgelere sığınıp yerel dile kızan siz,
Kalemin yakıştığı en muhteşem ozan siz;
Bizler çöpe atılan müsveddeye nailiz.
Beyler lütfen affedin, tamam kara cahiliz!

Diplomanız afili, fakülte bitirdiniz,
Bu başıboş âleme bir düzen getirdiniz.
Yazdığımız ne varsa çamura yatırdınız,
Uzman olan sizsiniz, biz başakta tahılız.
Beyler lütfen affedin, tamam kara cahiliz!

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

1 thought on “Özür Dileriz”

  1. Şiirimi sayfasına taşıyan Kadran dergiye ve emeği geçenlere şükranlarımla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.