Ölüm Fermanı

Çağırın, çağırın İbrahim’in delilerini,
Kırk satırı kırk katıra yükleyin,
Kürşad’ın kırk yiğidini çağırın.
Kerbela’nın yetmiş iki bekçisini,
Cennet gençleri efendisi İmam Hüseyn’i
Birleşip deşsinler bu zavallı yüreğimi.

Haber verin Nemrud’a harlasın döşünü,
Korkmasın!
Gelen İbrahim değil benim, yaradan söndürmez bu ateşi
Çünkü bir zalime teslim ettim bu mukaddes gönül emanetini.

Söyleyin, söyleyin kim verdi aklımın dizginlerini kalbimin eline.
Kim mil çekti yüreğimin gören gözlerine?
Kim kapattı yalanlara beynimin kulaklarını?
Nasıl öderim şimdi
Ruz-u mahşerde sevdalıların kul haklarını.
Çekin vurun beni ki ihaneti zanaat bilenler utanır belki.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.