Ay Çıkmazı

Ne olduğunu bilmeyelim.
Ayın coğrafî konumuna müstebit
Bir şiir kesbetmek yalnız mecburiyettir.
Ayın dokunaklı sessizlik diafonunda
Ne kadar iç çekişim kaldı diyaframımda
Bilemem.
Yüz görümlüğü diye,
Yüzümün iki ucundan tutsalar da
Ayın izafesine münferit kılsalar.
Çok kişilik yalnızlığın aydan berkitildiği
Geceleri mi var aramızda?
Peki ben neden içim sıra balıklama sevdalanırım?
Kendi izdüşümünü karışlayacak kadar
İbtidâi miyim?
Yoksa mübtelâ olmamdan mıdır?
Her gece canı çekilen yerlerimden tutuluşum.
Bu bir sefarettir ellerim kıymıklarına takılmışken
Can pazarına çıkışım.
Kaç tane sığdırdım bilemem
Yenilmiş yerlerimden.
Ezelden midir bir yağmacı düşer peşime?
Taş koyar işime,
Yaş koyar gözüme,
Peki ben neden her baş köşede,
Kendimi senden az severim?

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.