KAÇINILMAZ SON

Gece puslu, gece siyah, gece yaralı…
Aman vermiyor, nefes almıyor hüzünler.
Bembeyaz alna yazılmış kaderler karalı,
Düşünceler derin, gece uzun, kederli.

Zaman susmuş sessizlik orucuna niyetli,
Yas tutar eşyalar siyah ve kasvetli.
Dünya dönmüyor saatler durmuş sanki,
Vakit kaçınılmaz son, vakit ölüm vakti…

Ölüm kapıya dayanmış ayrılık ufukta,
Beyazlar giymiş hazır son yolculuğuna.
Mateme boyanmış kalabalık siyâhi,
Gözyaşları sel olmuş gönüller dertli.

Sokak lambaları sönmüş sokaklar ıssız,
Taştan makber karanlığı köşe başları,
Korkutur soğuktan titreyen bedenleri
Ölümden ürperiş dertler dermansız.

Romanlar acıklı feryat figan bülbülleri,
Mısralar ağlamaktan yorgun ve ümitsiz.
Yüzler ruhsuz donuk sararmış benzi,
Mendiller yas bayrağı gözler ıslak ve nemli.

Dönüşü olmayan bir yolculuk tarifi imkansız.
Dudaklar mühürlü şiirler ve sözler elemli,
Baksan da dönüp dönüp ardına Ey Sevgili,
Gidenlerin görülmüş müdür döndüğü geri…

Şunlar da hoşunuza gidebilir

Taştan Öte

ESMAR

AYNALARIN İHANETİ

Çoklu Karanlık

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.