GÖZLERİN

İçimde bir boşluktur, yıldız yıldız gözlerin
Kirpiklerin ok, nazdan ince işveden keskin
Aklıma her vurduğunda bozulur ezberim.
Söz sende miskin, kâğıt küsmüş, kalem susar,
Yazılacaksa bu şiiri ancak gözlerin yazar.

 

Sular kıvrım kıvrım kaynar kirpiklerinde
Bir tarafı derya gibi, bir ucu hayal nehrinde,
Volkan volkan akar sırlar en derininde
Zaman erir, güneş söner, ay vurur.
Akacaksa bu nehri ancak gözlerin coşturur.

 

Sevda yaman, ayrılık dediğin sevdadan öte,
Paslı hançer olur her an, kalp döner divane
Ne gün bilir, ne yarın, hep aynı anda pervane
Yalnız kendini yakar yürek, hep kendi erir.
Bitecekse bu kahrı ancak gözlerin bitirir.

 

Gece olur, karanlık düşer sokaklara, evlere
Ayrılık zor, acısı alev gibi işler saliselere,
Her şeye çizilir de hudut çizilmez hasrete
Bir ömür başlar içinde, bir ömür son bulur,
Vurulacaksa bu şehri ancak gözlerin vurur.

 

Söz geçmez yüreğe, bir eşkıya sanki
Bir toprağa benzer, bir ateşe, bazen su gibi
Yurt edinir kendine hep olmayacak düşleri,
Mecnun mudur yoksa diye elbet bir gün sorulur.
Vurulacaksa bu mührü ancak gözlerin vurur.

 

Yıllar biter, gül yenik düşer söze, heyhat!
Kırılır orta yerinden aşka kurulmuş saat,
Yeniden bir diriliş bekler, yeni bir muştu hayat
Belki de tüm beklediklerim ölüm gibi gelir,
İçilecekse bu zehri ancak gözlerin içirir.

 

Ruhumu sallar içimde titreyen son heves
Ne eda kalır hatırımda, ne geçmişten bir ses,
Can kafesi kırılır, tükenir bir gün her nefes
Sevda testisi düşüp bin parçaya bölünür,
Ölecekse bu şairi ancak gözlerin öldürür.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

Taştan Öte

ESMAR

AYNALARIN İHANETİ

Çoklu Karanlık

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.