Çolpan

Bir gök çeri hüviyetiyle “Çolpan”
Çolpan göy üzünde ışıldarken sanki galaksileri aşmış gelmiş bir atlının yiğitliğini taşır. Bir ışık hüzmesi içinde, secdede alnı parıldayan bir gök çeri.
Yahya Kemal’in “Süleymaniye’de Bayram Sabahı” şiirinde bahsettiği o nefer midir yoksa? Çolpan’ım galaksileri aşmış gelmiş bir gök çeri midir?
Diyor ya şiirde:

“Gördüm ön safta oturmuş nefer esvaplı biri
Dinliyor vecd ile tekrar alınan Tekbir’i
Ne kadar saf idi simâsı bu mümin neferin!
Kimdi? Bânîsi mi bu ulvi eserin
Ta Malazgirt ovasından yürüyen Türkoğlu
Bu nefer miydi derin gözleri yaşlarla dolu..”

Biliyorum kutluluk atfettiğim, onca değerin timsalleşmiş bir mabedi olduğunu, sadece bunu biliyorum.

Her sabahın seherinde gelincik bağrımı duaya sarıyorum ve samanyolunda elleri duadadır Çolpan’ımın biliyorum. Yeryüzünde dualarımızla uyanır toprak, çiçekler kaldırır başını bakar. Dualarımızla düşer yaprak, toprak duamızla ıslanır.

Her sabah bir ayet-i kerimeyi zırhlanırım, kuşanırım omzuma. Sadağımdaki ok menzilden habersiz.

Yüreğimdeki kartalın pençesi arafından habersiz. Tuğrul Kuşum Kaf Dağı’ndan habersiz. Bir tek Tulpar’ım gök kanatlarıyla gelir murad alır seccademin yanı başında. Tesbihimden dökülen ilmin mührü onun ak alnının ortasına düşer bu bir ak nişânedir. Tulpar’ım göy üzü kanatları ve kanatlarının gök yelesine sakladığı beni ve seccademi. Peygamber mührünü alınlarında taşıyan, gaza nurunu omuzlarında taşıyan atalarımın yanına götürür. Ben gök bir çerinin imanında saklanan bir gelinciğim. O çerinin kınından çıkardığı atalar kılıcının gazasını kuşanmak üzere görevliyim, bu gaza gök bir ilmin sadasıdır. Bu gazadaki hüviyetimin şanlı zaferini verebilecek miyim Allah’ım?

Kırgınlığım… Bürküt’ün engin kayalıklardan inerken yeryüzüne inerken attığı o son çığlık gibi… Kırgınlığın sesi bilirsin ki galaksileri aşar, samanyolunu aşar, zamandan münezzeh olanın huzurunda duyulur.

O’nun huzurunda bu kırgınlık bir sızılı ağaçtır. Gövdem budanmış kalmış, ben uluğ bir çınar ağacı olmak istiyorum Allah’ım, yapraklarımda masallarım.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.