Göklerdeki Güvercin Resitali

Ben güvercin uçurunca

Ölüler kalkar,

Şen şakrak masalarda

Başlarlar şarkı söylemeye

Güle oynaya…

Bakarlar ki yoklar aynada.

Gölgeleri görünmüyor,

Geceleri sokakta

Ha söndü ha sönecek o lambada.

Ben güvercin uçurunca

Danslar başlar diriler arasında.

Bulamamışlar ki kendilerini,

Şu onulmaz dünyanın

Tavlayıcı bir bakışında

Mezar taşları “tek taş”a döner.

Ben güvercin uçurunca,

Bir araya gelmez denen çiftler,

Dokuz ay on güne kalmaz

Çocuk doğururlar

Bir hastanenin koridorunda.

Ben güvercin uçurunca diyorum;

Biter bomba sesleri,

Biter çocukların ağlaması,

Biter Afrikalı bebelerin açlığı,

Biter ihtiyar teyzenin bakıma muhtaçlığı

Ve de biter gençliğin her olaya karşı vurdumduymazlığı.

Ben güvercin uçurunca hür göklere,

Uyuyan güneşi uyandırır güvercinim…

Bir gelinin eşini ilk öpüşü gibi

İçten ve masum olur.

Ben güvercin uçurunca göklere

İnsanlığın acıları yok olur…

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.