Gülan

Bir vapur geçti üzerimizden,
Biraz martı, bir kaç parça simit…
Bir vapur geçti üzerimizden.
Şuram çok ağrıyor Gülan.
Deniz köpük köpük, balıklar hep perişan.
Bir vapur geçti üzerimizden.
Bunları anlatmam yaralarımı iyi eder mi Gülan?
Kırmızı gülleri, çingene kızının ellerini,
İyi eder mi Gülan, dünyayı?
Dönmekten usanmış dünyayı,
Ölmekten usanmış çocukları…
İyi eder mi Gülan, insanlığı?

Bir vapur geçti üzerimizden.
Yaralarıma bir bak istersen Gülan.
Pansumanın utandığı yaralarıma,
Bıçağın dayandığı…
Yaralandım Gülan, yanlış anlama, sen yaraladın demiyorum.
Ama paralandım Gülan…

Bir vapur geçti üzerimizden.
Bir vapur bir vapur daha icabında bir Musa eder.
Denizin yarılan boşluklarından benimle geçer misin Gülan?
Benimle yeni bir dünyaya, benimle firavunsuz…
Amma ki putlardan kork Gülan.

 

Bir vapur geçti üzerimizden.
Henüz kaldırılmış bir cenazenin yorgunluğu var omuzlarımda,
Babası ölen çocukların yalnızlığı, Gülan.
Bak yine eşikten bakakalıyorum dünyaya.
Renkli yaldızlarıyla dünya bir kez daha,
Bir kez daha kapısını yüzüme çarpıyor Gülan…
Vapurlar, balıklar, insanlar, iskeleler geçiyor Gülan.
Seni yakalamaya çalışırken kalabalıkta,

Vaktim geçiyor;
Geçiyorsun, gelmemek üzere Gülan…

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.