Asya

Ufka sütun sütun ıstırap dizdi.
Hasret katil oldu kader ağıma.
Bilmiyorum hangi zalim el çizdi.
Siyah gözlerini göz kapağıma.

Kanlı hançerini bağrıma indir.
Özlenen mazinin yarasını deş.
Sana bıraktım al, artık senindir!
Gökte parlayan ay, müstakbel güneş.

Huzur yitiğimdi ümide açtım.
Bulmak için boyun eğdim her şeye.
Dilenci avucu kadar muhtaçtım.
Bir lokma aşk, üç beş yudum neşeye.

Ben denize düşen zavallı gafil.
Sen sarıldığım dost çehreli yılan.
Çaresiz kalbimi artık öldü bil.
Ya da meçhul biri ölü sayılan.

Korkuyorum seni hatırlamaktan.
Asya ya gülersen hayalimdeyken.
Kavuşmanın tadı gitmez damaktan.
Ya hiç olursan ya birden her şeyken.

N’olur çınlamasın zihnimde sesin.
Yanağındaki ben, alnındaki iz…
Çatık kaşlarını gözüm görmesin.
Zamana gömülsün gülüşlerimiz.

Aklıma geldi mi uykum kaçıyor.
Bir kabus misali her dokunuşun.
Sesi sol yanımda hüzün saçıyor.
Yuvasız kanadı kırık bir kuşun.

Ne olur mahrum et ruhumu senden.
Asya bir sır gibi kaybolsun kokun.
İsmimi harf be harf sil hançerenden.
Yokluğu sar onu öp, ona dokun.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.