Yağmurun Gülüşü

Biri bana yağmurun, gülüşünden üflesin

Biri gelsin kalbimin, bam telini titretsin

 

Öldürmedi yıllardır bu ne mel’un kurşunmuş

Sebeb-i afetimin sırtımdan vuruşunmuş

 

Evet şimdi gözünde hem adi hem alâyım

Hayır kendi özümde yetişkin bir balayım

 

Bir damla bulut için güneşimi yaktın sen

Ne çıkar hüzne giryan olup aşka kahretsen

 

Avcunda mucizenin tohumunu saklıyor

Meryem’in iffetini yasak doğum aklıyor

 

‘Kalbine mi baktın ey’ hem atıp hem tutarsın

Kul hakkı büyük lokma sonra nasıl yutarsın

 

Bu şiir bitsin artık biri noktayı koysun

Ben kalayım aç üryan,yeter ki gözü doysun

 

(Bala:Küçük çocuk)

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.