Vuslat

Şafağın kızılını sürsen dudaklarına,

Eflatun gecelerde dökülür köhne yüzüm.

Oy kalbimin içini ve sür tırnaklarına;

Ki! Yüreğim can tanem, ezilmiş kara üzüm,

Şafağın kızılını sürsen dudaklarına…

 

İliklerinde hisset yağmurun kokusunu,

Rüzgârın türküsünü dinle yanık sesimden,

Ve sakın ha incitme sevdanın dokusunu.

Azat ettim kuşları göğsümün kafesinden,

İliklerinde hisset yağmurun kokusunu.

 

Lacivert bir ıslıksın yarama üflediğim.

Geçer tüm ağrılarım gözüme aşkla baksan.

Kuş tüyünden kalemle kalbime işlediğim,

Upuzun bozkırlara saçlarını bıraksan…

Lacivert bir ıslıksın yarama üflediğim.

 

Aşkı anlat durmadan ürkek güvercinlere.

İplik iplik dökülsün saçına kar tanesi.

Bulunmaz yeryüzünde perilere cinlere,

De ki yüreğimdeki sıcacık yar tanesi…

Aşkı anlat durmadan ürkek güvercinlere.

 

Nasıl hayat bulur gör ellerin ellerimde,

Konar boynuma öpsen rengârenk kelebekler.

Soran olursa şayet hayatım de erim de,

Mutluluk diyarında yüreğim seni bekler.

Nasıl hayat bulur gör ellerin ellerimde…

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.