MAHKUM

Aşkına mahkûm olup zindan zindan ördüğüm
Yüreğinin içinde voltamı atıyorum;
Kirpiklerin parmaklık, bakışların kördüğüm
Gözlerine daldıkça sevdana batıyorum.

Tabutluklar gülüyor pusulanmış çehremde
Yılların yarasını tuzluyorum elemde
Özgürüm, gönlündeki tek kişilik hücremde
Dışarı çıkmam diye kendime çatıyorum.

Gökyüzünde çınlayan tükenmeyen âh benim
Günümü boğan güneş, karartan siyah benim
Hüzzam hüzzam çürüyen; rast benim, segâh benim
Zehrini yudum yudum hüznüme katıyorum.

İdamıma imzadır ümitli her kelime
Yüreğinden tahliyem sebeptir ecelime
Kelepçeler vursan da ayağıma, elime
Saçının bir teline dünyamı satıyorum.

Hiç çıkmamak üzere döşeğimi serdiğim
Ömrümü tutsak edip, gençliğimi verdiğim
Bahçesinde lâleler, karanfiller derdiğim
Sevda cezaevinde müebbet yatıyorum.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.