İÇİMİZDEKİ RÜZGÂRA İTHAFEN

Rüzgârlı bir günde cam kenarından hayatı gözlemlediğinizi düşünün. İnsanları hep bir uğraş içerisinde göreceksiniz. Kimileri iş hayatına kimileri okul hayatına devam ederkensiz bir kenardan olanları izlersiniz. Unutmayın ki herkesin yüreğinde hissettiğin daha fazladır yalnızlığı. İnsanlar bir uğraş içinde olmadıklarında yalnızlığıyla başbaşa kalırken, bir kitabı okurken yahut yazarken veya pencereden bakarken içindeki rüzgârı hissedebilir. Öyle zamanlar olur ki birilerine sustuklarını anlatmak istersin, hiçbirinin acını hafifletmeyeceğini bile bile. İçindeki rüzgâra hakim olmayı bileceksin! Yeri gelecek rüzgâra rüzgâr ile karşılık vereceksin, yeri gelecek rüzgârda savrulan yaprak misali savrulacaksın. Bu iki rolde de zamanını iyi seçeceksin! İnsanlarla savaşmak yerine kendinle savaşacaksın. Velhasıl kelam, duyguları zamana yansıtmak insanın elindedir.

Yaşamın her anında dünyaya geliş amacımızı hatırlamak, hatırladıklarımızı insanlarla paylaşmak gerekir. Bir gün Allah(cc), meleklere “Gidiniz ve şu kavmi helak ediniz.” der. Melekler bu kavmin yaşadıkları yere geldiklerinde gecenin bir vaktinde ışık yanan evler, evlerin içerisinde de ibadet eden insanların olduğunu görürler. Melekler, Allah(cc) huzuruna gelip, gördüklerini anlatırlar.

Allah: “O insanları da helak edin. Çünkü onlar bildikleri halde anlatmayanlardır.”

İnsanların duygularını ve hayata bakış açılarını anlamak her bireyin güzel temeller üzerine kurulmuş hayattan bir bütün yani toplum olması gerekir. Toplumun en önemli sorumluluğu bildiklerinin doğruluğunu araştırmak, yanlış yolda ilerleyen birini görünce o bilginin doğruluğunu araştırmaya teşvik etmesidir.

Okumak, anlamak, araştırmak ve düşünmek bunun sonucunda da kendimize yeni bilgiler katmak içimizdeki rüzgârı azaltır. Dikkat edin yok eder demedim “Azaltır” dedim. İnsan ne kadar okursa okusun, bilirse bilsin, yazarsa yazsın içinde yok edemediği bir rüzgâr vardır. İşte ben de bu satırları içimde yok edemediğim o rüzgârla ele aldım.

İçimdeki o rüzgâra ithafen:

Yok olmayacak o rüzgârı azaltın azaltabildiğiniz kadar. Hayatınızda kalbi güzel kişilere kıymet verin. Verdiğiniz kıymet ile içinizdeki rüzgârı bir müddet hissetmezsiniz ta ki o insanlar hayatınızdan bir bir çıkana dek.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.