GERİYE KALAN

Mehtapta sen, masamda çay, duvarda hüznün var
Kulaklarımda şehrin yılgın uğultusu tükenmiyor
Bitmemiş kitaplar, yazılmamış mısralar, söylenmemiş onca söz
Yırtılmayan takvim yaprakları, geçmeyen seneler var

Asuman çiğdemini bir de kurşûni havaları severim sensiz de olsa
Çiçekler başka açar, kuşlar başka kanat çırpar, sen başkasındır.
Kapatma pencerelerini, salınsın dantelli perdeler;
Geriye kalan hayallerinden başka ne varsa alıp götürsün.

Ürpererek yürüyecek sahil kalmadı, oturduğumuz banklar da ıslak
İzlediğimiz manzara dahi kayıp yaslandığımız ağaçta…
Biliriz arayarak bulunmayacak rüyalar gördük ansızın,
Ummadığın bir anın saatlerine vursun hüznümüz.

Kirlenmeyen gülüşler, tutulmayan eller, ıslanmayan yanaklar kaldı.
Sırra vakıf olunmayan gidişler oldu, öyle ki dönülmeyecek…
Gizli kayboluşlar, sessiz bakışlar, özlemli sükutlar kaldı.
Biraz kokun, biraz hasretin, en çokta sen kaldın.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.