BANA BUGÜN SEN GEREK

Gel ey vuslat yüreğim inşirah etsin dertten,
Gayrı takât tükendi kurtar beni gurbetten.

Mâşukunu görmeyen gözler homurdanıyor,
Yürek delirdi gene, engel olunamıyor.

Hasret kıvılcımları lava mı döndü nedir?
Volkan patlamış sanki içimi eritir.

Damla damla yaş akar, hani göl de olmuyor;
Düşen her bir damlanın cızırtısı geliyor.

Şakaklarım gerilmiş bir tezatlık var bende,
Şahlanmış duygulara dilim tembih dökmekte…

Acîptir ki her azam isyanı teşvik eder,
Hisler an ‘ı yaşıyor, gelecekten bihaber.

Bitmeyecek bellemiş karmaşık maruzatı
İnat etmiş şartlanmış görmek ister o zâtı

Kadir değilim ki hem güç yetirem bu işe,
Acziyetim el vermez vuslat eden düşüme.

Hüşyâra düştüm bugün lebeynim sana müştak,
Müjgânının tekiyle gönlüm mesut olacak.

Arşa ulaştı leylde kayıp ömrün feryâdı,
Son baharı yaşarken kalmamıştı efrâdı.

Çelmesini atarken gözün kırpmadı felek.
Tut elimden çek, kaldır, bana bugün sen gerek.

Afâkımı sis sarmış düşmekteyim her yana,
Yolumu kaybetmişim rehberim sen olsana…

Gözlerim buğulanmış belli yağmur yağacak,
Kavrulan bedenime bir nefes aldıracak.

Şunlar da hoşunuza gidebilir

ISKARTA HAYAT: SON SEFER

Taştan Öte

YAŞAR

ESMAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.